Συν-γραφή

2010-09-07T15:34:00.004+03:00

Δημιουργική Γραφή και συν-γραφή 
Τεχνικά μιλώντας ως «δημιουργική γραφή» μπορεί να οριστεί κάθε γραφή που αποτελεί πρωτότυπο προϊόν του γράφοντος. Υπό αυτή την έννοια, ο όρος δημιουργική γραφή είναι ένα πιο σύγχρονο και οριζόμενο -μέσω από τη διαδικασία της συγγραφής- όνομα, γι' αυτό που παραδοσιακά ονομάζεται «λογοτεχνία». Η δημιουργική γραφή, είναι μια μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, η οποία αντλεί από τη φαντασία για να παράγει νόημα με τη χρήση των καλολογικών στοιχείων, της αφήγησης και της δραματικής τέχνης. Μέσω της άσκησης ο συγγραφέας αναπτύσσει τεχνικές που θα τον βοηθήσουν να εξελίξει την τέχνη του. Η δημιουργική γραφή δεν αντικαθιστά την λογοτεχνία, συνδράμει στην ανάπτυξή της. Η γραφή παύει να είναι μια μοναχική διαδικασία και αποτελεί έναν κοινό τόπο έκφρασης, ένα πεδίο συν-γραφής.

Σε ποιους απευθύνεται; 
Σε οποιονδήποτε αγαπάει τη συγγραφή και επιθυμεί να την κοινωνήσει και να την εξελίξει. Σε οποιονδήποτε αγαπά τη λογοτεχνία και θέλει να τη γνωρίσει «εκ των έσω». Σε οποιονδήποτε αναζητά έκφραση μέσω της δημιουργίας κειμένων. Σε όλους όσοι θέλουν να γράψουν, αλλά δεν το παίρνουν απόφαση.

Το blog
Πεδίο ανταλλαγής απόψεων για τη Δημιουργική Γραφή, παρουσίαση κειμένων, on line μαθήματα δημιουργικής γραφής, εργαστήρια δημιουργικής γραφής, παρουσιάσεις βιβλίων.

Εργαστήρια Δημιουργικής Γραφής Ενηλίκων

2010-08-05T22:25:00.011+03:00

Οκτώβριος 2010- Μάιος 2011

3ο εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής με τίτλο "Μεταμορφώνοντας τον Ξένο"

Με αφορμή τα κλασσικά βιβλία «Ο Ξένος» του Αλμπέρ Καμύ και «Η Μεταμόρφωση» του Φραντς Κάφκα, οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο θα περιηγηθούν στα βασικά χαρακτηριστικά της Δημιουργικής Γραφής. Ζητήματα που θα μελετηθούν είναι: Θέμα, Χαρακτήρας, Σκηνικό, Πλοκή, Οπτική Γωνία, Ύφος. Το εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί σε δύο άξονες. Στον πρώτο άξονα οι συμμετέχοντες θα κληθούν να εκτελέσουν ασκήσεις Δημιουργικής Γραφής στα παραπάνω θέματα με αφορμή τα προαναφερόμενα βιβλία, ενώ στο δεύτερο θα μελετηθούν πρωτότυπα κείμενα των συμμετεχόντων. Στην πορεία θα συζητηθούν και άλλα λογοτεχνικά κείμενα και θα δούμε πώς μπορούμε να μεταμορφώσουμε ένα κείμενο δημιουργώντας κάτι καινούργιο.

Διάρκεια Εργαστηρίου

Το εργαστήριο πραγματοποιείται μία φορά την εβδομάδα, με τρίωρη, κάθε φορά, διάρκεια. Τα μαθήματα ξεκινάνε των Οκτώβριο και ολοκληρώνονται το Μάιο. Στους συμμετέχοντες παρέχεται βεβαίωση συμμετοχής.

Αριθμός συμμετεχόντων και προϋποθέσεις 

Μέγιστος αριθμός ατόμων: δεκαπέντε. Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για τη συμμετοχή στο εργαστήριο. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Ενημερωτική συνάντηση Δευτέρα 04 Οκτωβρίου 2010, 6 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο Αναλόγιο. Ημερομηνία έναρξης 11 Οκτωβρίου.

Πληροφορίες: Γιαννακουδάκης Λευτέρης

syngrafi@gmail.com

Οκτώβριος 2009- Μάιος 2010

2ο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής με τίτλο "Χτίζοντας το κείμενο"

Σε ποιους απευθύνεται; Σε οποιονδήποτε αγαπάει τη συγγραφή και επιθυμεί να την κοινωνήσει και να την εξελίξει. Σε οποιοδήποτε αγαπά τη λογοτεχνία και θέλει να τη γνωρίσει «εκ των έσω». Σε οποιοδήποτε αναζητά έκφραση μέσω της δημιουργίας κειμένων. Σε άτομα που ασχολούνται είδη με τη συγγραφή.

Στόχος του Εργαστηρίου

Κάθε άνθρωπος που κατέχει το λόγο και τη γραφή είναι ένας εν δυνάμει συγγραφέας. Το αν θα καταφέρει να εκπληρώσει το επιθυμητό συγγραφικό έργο εξαρτάται από το μέγεθος της ανάγκης του, αλλά και από το χρόνο που θα αφιερώσει σ’ αυτή. Υπάρχουν όμως και κάποιες τεχνικές που μπορούν να βοηθήσουν. Όπως ο ζωγράφος μαθαίνει να ζωγραφίζει, έτσι και ο συγγραφέας μπορεί να μάθει να γράφει. Και όσο περισσότερο εξασκείται, τόσο καλύτερα γράφει. 

Σκοπός του εργαστηρίου δεν είναι η δημιουργία συγγραφέων. Σκοπός είναι να βρουν ένα κοινό τόπο τα άτομα που ενδιαφέρονται για τη συγγραφή και τη λογοτεχνία γενικότερα. Μέσα από δοκιμασμένες ασκήσεις, οι συμμετέχοντας θα ανακαλύψουν ότι η συγγραφή είναι κάτι παραπάνω από τη δημιουργία μιας ιστορίας. Είναι μία τέχνη που κρύβει πολλά μυστικά, μια τέχνη που προσφέρει, αλλά και ζητάει πολλά…

Σημαντικός στόχος είναι επίσης η «κοινωνικοποίηση» της πρακτικής της συγγραφής, ως μίας δημιουργικής δραστηριότητας που «απευθύνεται» και αναζητά, καθώς η συνύπαρξη συγγραφέων μπορεί να έχει μαγικές επιδράσεις στην συγγραφική τους δυναμικότητα. 

Διάρκεια Εργαστηρίου

Το εργαστήριο πραγματοποιείται μία φορά την εβδομάδα, με τρίωρη, κάθε φορά, διάρκεια, σε δύο κύκλους. Κάθε κύκλος έχει διάρκεια 12 συναντήσεις.  Τα μαθήματα θα γίνονται Τετάρτη απόγευμα στο βιβλιοπωλείο Αναλόγιο. Οι ακριβείς ώρες θα προκύψουν μετά από συνεννόηση με τους συμμετέχοντες. Ημερομηνία έναρξης του εργαστηρίου η Τετάρτη 14 Οκτωβρίου.

Αριθμός συμμετεχόντων και προϋποθέσεις: Μέγιστος αριθμός ατόμων, δεκαπέντε. Δεν υπάρχουν προϋποθέσεις για τη συμμετοχή στο εργαστήριο. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Ενδεικτικό Σχεδίασμα Δραστηριοτήτων 

1ος ΚΥΚΛΟΣ

1.     Εισαγωγή στη δημιουργική γραφή. Ασκήσεις γνωριμίας. Εξοικείωση με βασικές ασκήσεις δημιουργικής γραφής.

2.     Η παράγραφος έχει τη δική της ιστορία.

3.     Βρίσκοντας το θέμα.

4.     Ο ήρωας αξίζει τον κόπο – Χτίζοντας το Χαρακτήρα

5.     Ο κακός είναι ο καλύτερος – Χτίζοντας τον ανταγωνιστή

6.     Θέτοντας ερωτήματα- Δημιουργώντας προβλήματα 

7.     Το πάτημα της σκανδάλης – Ο καταλύτης. 

8.     Η επιθυμία οδηγεί τη δράση: Το ζήτημα του κινήτρου των χαρακτήρων.

9.     Χώρος – Το σκηνικό θέτει ζητήματα

10.   Χρόνος. Παρόν – παρελθόν και μέλλον.

11.   Ασκήσεις ύφους 1

12.   Ασκήσεις ύφους 2

2ος ΚΥΚΛΟΣ

1.     Πρώτο πρόσωπο – Εγώ είμαι ο κόσμος.

2.     Τρίτο πρόσωπο – Αυτός φταίει για όλα.

3.     Δεύτερο πρόσωπο και συνδυασμοί. 

4.     Διάλογος: Ανθρώπων λόγοι…

5.     Μπες γρήγορα, βγες αργά!

Η διάθεση δεν κρύβεται – Ασκήσεις ύφους 3.
Βασική δομή ιστορίας – Δομή τριών πράξεων

8.     Γράφοντας ιστορία.

Το κακό τέλος είναι το καλύτερο!

10.   Φτου κι απ’ την αρχή!

11.   Η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.

12. Κρίνοντας το κείμενο.

Οκτώβριος 2008- Φεβρουάριος 2009:

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ

Το Παγοποιειον First Floor Underground και ο συγραφέας Λευτέρης Γιαννακουδάκης διοργανώνουν το 1ο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής με θέμα: Το Διήγημα

Τί είναι η δημιουργική γραφή?

Τεχνικά μιλώντας ως «δημιουργική γραφή» μπορεί να οριστεί κάθε γραφή που αποτελεί πρωτότυπο προϊόν του γράφοντος και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί λογοκλοπή. Υπό αυτή την έννοια, ο όρος δημιουργική γραφή είναι ένα πιο σύγχρονο και οριζόμενο μέσω από τη διαδικασία της συγγραφής όνομα, γι' αυτό που παραδοσιακά ονομάζεται λογοτεχνία. Η δημιουργική γραφή, είναι μια μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, η οποία αντλεί από τη φαντασία για να παράγει νόημα με τη χρήση των καλολογικών στοιχείων, της αφήγησης και της δραματικής τέχνης.
Σε ποιους απευθύνεται; Σε οποιονδήποτε αγαπάει τη συγγραφή και επιθυμεί να την κοινωνήσει και να την εξελίξει. Σε οποιοδήποτε αγαπά τη λογοτεχνία και θέλει να τη γνωρίσει «εκ των έσω». Σε οποιοδήποτε αναζητά έκφραση μέσω της δημιουργίας κειμένων.

Στόχος του εργαστηρίου
Κάθε άνθρωπος που κατέχει το λόγο και τη γραφή είναι ένας εν δυνάμει συγγραφέας. Το αν θα καταφέρει να εκπληρώσει το επιθυμητό συγγραφικό έργο εξαρτάται από το μέγεθος της ανάγκης του, αλλά και από το χρόνο που θα αφιερώσει σ' αυτή. Υπάρχουν όμως και κάποιες τεχνικές που μπορούν να βοηθήσουν. Όπως ο ζωγράφος μαθαίνει να ζωγραφίζει, έτσι και ο συγγραφέας μπορεί να μάθει να γράφει. Και όσο περισσότερο εξασκείται, τόσο καλύτερα γράφει.
Σκοπός του εργαστηρίου δεν είναι η δημιουργία συγγραφέων. Σκοπός είναι να βρουν ένα κοινό τόπο τα άτομα που ενδιαφέρονται για τη συγγραφή και τη λογοτεχνία γενικότερα. Έναν τόπο όπου θα μπορέσουν να περιπλανηθούν, κάτω από πολύ συγκεκριμένη καθοδήγηση, στα δύσβατα μονοπάτια της γραφής. Μέσα από δοκιμασμένες ασκήσεις, οι συμμετέχοντες θα ανακαλύψουν ότι η συγγραφή είναι κάτι παραπάνω από τη δημιουργία μιας ιστορίας. Είναι μία τέχνη που κρύβει πολλά μυστικά, μια τέχνη που προσφέρει, αλλά και ζητάει πολλά…

Περιεχόμενο & Δομή
Το διήγημα είναι ένα αυτόνομο λογοτεχνικό είδος με μεγάλη παράδοση στη χώρα μας. Από τον Παπαδιαμάντη και τον Βιζυηνό μέχρι τον Χατζή και το Χάκα, διηγήματα είναι ορισμένα από τα πιο καλογραμμένα κείμενα που έχουν παραχθεί στη γλώσσα μας.
Ταυτόχρονα, όντας η μικρότερη δυνατή μορφή πεζογραφήματος, αποτελεί ιδανικό «μοντέλο» μελέτης και ανάλυσης της πεζογραφικής αφήγησης και των ορίων της σε σχέση με άλλα είδη λόγου, όπως η ποίηση όρια που μερικές φορές είναι δυσδιάκριτα.
Παρότι θεωρείται η φόρμα με την οποία ξεκινά κανείς το ταξίδι του στη λογοτεχνική δημιουργία, στην πραγματικότητα το διήγημα είναι ίσως το δυσκολότερο είδος γραφής, και τούτο για δύο κυρίως λόγους:
Ο πρώτος είναι ότι η μικρή φόρμα δεν ανέχεται τα περιττά βάρη. Κάθε λέξη πρέπει να είναι στη θέση της, και όλες μαζί να παράγουν ένα ολοκληρωμένο αισθητικά και αφηγηματικά αποτέλεσμα. Ο δεύτερος λόγος αφορά τις τεχνικές της αφήγησης και τις αφηγηματικές φωνές. Ορισμένες καλώς εννοούμενες «συνταγές» οι οποίες στο μυθιστόρημα ή σε μια νουβέλα λειτουργούν, κι άρα αποτελούν υλικό το οποίο μπορεί κανείς να διδάξει, ελάχιστη ισχύ έχουν στο διήγημα.
Το εργαστήρι κινείται πάνω σε δύο άξονες: Ο πρώτος άξονας είναι η αναζήτηση του προσωπικού ύφους καθενός από τους συμμετέχοντες. Ο δεύτερος αφορά στην ολοκλήρωση μιας συγγραφικής απόπειρας σύμφωνα με τις επιδιώξεις και την ιδιαίτερη κλίση του καθενός -όπως έχει ήδη διαφανεί στην πορεία του εργαστηρίου.
Για την υλοποίηση των στόχων του εργαστηρίου, δίνονται γενικές και προσωπικές ασκήσεις επινόησης, διατύπωσης, ύφους και ρυθμού που λειτουργούν ως αφορμή και ώθηση. Δίνονται επίσης οι απαραίτητες κατευθύνσεις καθώς και κείμενα Ελλήνων και ξένων δημιουργών, ως αφορμές για συζήτηση, ασκήσεις γραφής και εμβάθυνση στο «σύμπλεγμα» αναγνώστης - συγγραφέας. Το εργαστήριο ακολουθεί τη φιλοσοφία του «μαθαίνω κάνοντας» και ο συντονιστής σε καμιά περίπτωση δεν είναι ο παντογνώστης - δάσκαλος απλά ορίζει το πλαίσιο και τη δομή του εργαστηρίου.
Δεν υπάρχουν προαπαιτούμενες γνώσεις και προϋποθέσεις ομοιογένειας ανάμεσα στους συμμετέχοντες. Οι διαφορές στο επίπεδο μόρφωσης, το φύλο, την ηλικία κτλ. όχι μόνο δεν αποτελούν πρόβλημα, αλλά ενισχύουν τη δυναμική του εργαστηρίου. Παρόλα αυτά, για λόγους συνοχής της ομάδας, αντιπαραβολής κειμένων και καλύτερης εφαρμογής των ασκήσεων, τα διηγήματα θα γράφονται αποκλειστικά σε σύγχρονη ελληνική γλώσσα.
Τα διηγήματα θα αναγνωστούν σε ειδική εκδήλωση, η οποία θα πραγματοποιηθεί κατά την τελευταία συνάντηση του εργαστηρίου.
Επιδίωξη του εργαστηρίου είναι να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε πώς μπορείτε να γράψετε, να σας βοηθήσει να ανασυνθέσετε και να χρησιμοποιήσετε το προσωπικό σας λεξικό με τελικό σκοπό την παραγωγή μίας ολοκληρωμένης ιστορίας, ενός διηγήματος. Σημαντικός στόχος είναι επίσης η «κοινωνικοποίηση» της πρακτικής της συγγραφής, ως μίας δημιουργικής δραστηριότητας που «απευθύνεται» και αναζητά, καθώς η συνύπαρξη συγγραφέων μπορεί να έχει μαγικές επιδράσεις στην συγγραφική τους δυναμικότητα. Η συζήτηση και η αντιφώνηση παρέχουν γνώσεις, δημιουργούν ιδέες, εξάπτουν τη φαντασία, ακονίζουν τη γραφή και αναπτύσσουν την κριτική ικανότητα.

Ενδεικτικό σχεδιάγραμμα δραστηριοτήτων
1. Εισαγωγή στη δημιουργική γραφή. Εξοικείωση με βασικές ασκήσεις δημιουργικής γραφής - Ασκήσεις γνωριμίας.
2. Το ύφος είναι το θέμα.
3. Βασικά συστατικά: Χαρακτήρας, Χώρος, Χρόνος.
4. Πρώτο, δεύτερο ή τρίτο πρόσωπο; Γιατί όχι όλα μαζί;
5. Το θέμα: Δημιουργώντας προβλήματα
6. Μπες γρήγορα, βγες αργά!
7. Γράφοντας ιστορία.
8. Το κακό τέλος είναι το καλύτερο!
9. Φτου κι απ' την αρχή!
10. Η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.
11.. Ενώπιος ενωπίω…

Διαβάστε τη συνέντευξη για το 1ο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής στη Σοφία Τσεντελιέρου εδώ

Εργαστήρι δημιουργικής γραφής για μαθητές

2010-08-05T22:16:00.002+03:00

Εργαστήρι δημιουργικής γραφής για μαθητές

[Του Γιάννη Ζωράκη]

Εργαστήριο δημιουργικής γραφής για μαθητές τρίτης Γυμνασίου, καθώς και πρώτης και δευτέρας Λυκείου, διοργανώνουν η Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, ο Δήμος Ηρακλείου και το Γραφείο Πολιτιστικών Θεμάτων της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης νομού Ηρακλείου.

Το εργαστήριο θέτει ως στόχους, την εξοικείωση των μαθητών με τα πρώτα στάδια της συγγραφής, την δημιουργική απασχόληση μέσα από μία παραγωγική διαδικασία, την αγωγή της τέχνης του γραπτού και του προφορικού λόγου, καθώς και την δημιουργία ενός λογοτεχνικού πυρήνα με σκοπό να αποτελέσει μία μελλοντική εστία λογοτεχνικής παραγωγής για το Ηράκλειο.

Συντονιστής στο εργαστήριο θα είναι ο συγγραφέας Λευτέρης Γιαννακουδάκης.

Δομή

Το εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί σε δύο κύκλους. Ο πρώτος κύκλος θα αφορά στο Διήγημα, ενώ ο δεύτερος στο Θεατρικό Έργο.

Αναφορικά με τον κύκλο του διηγήματος διευκρινίζεται ότι κάθε μαθητής θα κληθεί να γράψει μία ιστορία ξεκινώντας από το σκηνικό. Οι μαθητές, αρχικά, θα πρέπει να συλλέξουν στοιχεία για το χώρο που θα αποτελέσει το σκηνικό της ιστορίας τους. Μέσα από τις ιστορίες των μαθητών θα γίνει μία πρώτη εισαγωγή σε βασικά θέματα συγγραφής όπως έρευνα, περιγραφή, χαρακτήρας, χρόνος, χώρος, και θα δοθούν βασικές ασκήσεις πάνω στα συγκεκριμένα θέματα.

Έναρξη Εργαστηρίου

Την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου άρχισε ο 1ος Κύκλος του εργαστηρίου με τη συμμετοχή 18 μαθητών Γυμνασίων και Λυκείων του Ηρακλείου αλλά και άλλων Δήμων του Νομού. Κατά την έναρξη του εργαστηρίου τους μαθητές υποδέχτηκαν ο αντιδήμαρχος Ηρακλείου κ. Μανόλης Αλεξάκης, η Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων κ Αγγελική. Ζαχαράτου και ο συγγραφέας Λευτέρης Γιαννακουδάκης. Η ανταπόκριση των μαθητών ήταν ιδιαίτερα θετική.

Σημειώνεται ότι ο 1ος Κύκλος θα αποτελείται από 11 δίωρες συναντήσεις. Τα Εργαστήρια θα πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη και ώρα 17:00-19:00 στον Πολυχώρο Πολιτισμού Δ. Ηρακλείου - Παλαιά Λαχαναγορά (έναντι Μουσείου Φυσικής Ιστορίας).

Η κρυφή παραδοξότητα της πεζότητας

2010-08-05T22:02:00.000+03:00

Λίνα Πανταλέον, Η κρυφή παραδοξότητα της πεζότητας

εφ. "Ελευθεροτυπία"

Η ιστορία του παρέπαιε μεταξύ ζοφερής περιπέτειας και λογοτεχνίας του φανταστικού, αιφνίδιες ανατροπές δυναμίτιζαν υπογείως την ατμόσφαιρα που επιδίωκαν να υποβάλλουν, η γραφή του είχε νεύρο και ρυθμούς φρενήρεις, οι ιδέες του ήταν πρωτότυπες και εντυπωσιακός ο τρόπος ανάπτυξής τους, το αφήγημά του εν τέλει προοιωνιζόταν έναν συγγραφέα με σοβαρές αξιώσεις και ξεχωριστό ταμπεραμέντο. Συνεπώς δεν αποτελεί έκπληξη το ότι το δεύτερο βιβλίο του Λευτέρη Γιαννακουδάκη (γενν. 1972) μπορεί να συγκαταλεχθεί στα πιο ενδιαφέροντα της φετινής σοδειάς. 'Η μάλλον είναι ιδιαίτερα ευχάριστη και σπάνια έκπληξη, καθ' ότι τελευταία τα πεζογραφικά πονήματα που ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μιας αξιοπρόσεκτης πρώτης εμφάνισης ολοένα εκλείπουν. Ο Γιαννακουδάκης δεν βιάστηκε να επιβεβαιώσει εκ νέου τη λογοτεχνική του αρτίωση. Ισως η μειωμένη προσοχή που απέσπασε το «Τρέξε, μύγα, χτύπα το τζάμι» να μην ενθάρρυνε υπέρμετρους ενθουσιασμούς. Εξι χρόνια μετά, η πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του φανερώνει τη δουλειά που έχει μεσολαβήσει, ως προς τα εκφραστικά του μέσα και πρωτίστως όσον αφορά την τιθάσευση της ασάφειας και του βεβιασμένου εντυπωσιασμού. Οι ανά χείρας ιστορίες εστιάζονται σε περιστατικά παράδοξα και συμπεριφορές ακραίες, μόνο για να υπογραμμίσουν πλαγίως την πεζότητα των καθημερινών συμβάντων, την ψυχοφθόρα επανάληψη συμβατικών συνηθειών, την κόπωση προσώπων νέων στην πλειονότητά τους, αλλά ήδη φθαρμένων από τις περιορισμένες επιλογές τους. Ο Γιαννακουδάκης αναμασά τις πιο κοινότοπες ανησυχίες, από το ψυχικό περιχαράκωμα, την καταπίεση των χρονικών ορίων, τον αιματηρό αγώνα καταξίωσης μέχρι το εφήμερο του έρωτα, τη μοναξιά και το ανικανοποίητο. Επειδή στοχεύει στην ανάδειξη της κοινοτοπίας, φροντίζει ώστε το αφηγηματικό του πλαίσιο να κινείται μεταξύ νοσηρού, μακάβριου και απίθανου, ενώ παράλληλα καθιστά αυτό το πλαίσιο ευπαθές σε διάρρηξη, προκειμένου να παραβιάζεται από την πλέον τετριμμένη πραγματικότητα.

Ανύπαρκτος αφηγητής, πλαστά βιώματα

Συλλογή διηγημάτων με ιδιότυπη δομή. Μοιράζεται σε τέσσερις ιστορίες, όπως αναφέρονται στα περιεχόμενα θεματικές ενότητες, χωρισμένες σε υποκεφάλαια. Στην καθεμιά ενότητα προτάσσεται σημείωμα το οποίο, τρόπον τινά, προϊδεάζει για την κοινή συνισταμένη των κειμένων που περιλαμβάνονται σ' αυτή. Δεκαέξι το σύνολο των πεζών, αφήνοντας απ' έξω τα τέσσερα εισαγωγικά σημειώματα και το υστερόγραφο. Το εναρκτήριο και το τελευταίο κείμενο παρουσιάζουν τα διηγήματα σαν τις «ψευδεπίγραφες επιστολές» (τίτλος της πρώτης ενότητας) ενός γράφοντος με «υπογραφή δυσανάγνωστη» (τελευταία φράση του βιβλίου), που μεταμφιέζεται διαρκώς, διεκδικώντας την ανυπαρξία του και επιχειρώντας την προσομοίωση της ζωής του με πολλαπλές, ιδιάζουσες εκδοχές. Με άλλα λόγια, τα διηγήματα συστήνονται σαν ασκήσεις γραφής ή βιογραφίας, προβάλλοντας μέσα από διαφορετικά επεισόδια τις συγκλίσεις στις σκέψεις, τις δυστυχίες και την ιδιοσυγκρασία των χαρακτήρων που πρωταγωνιστούν σ' αυτά. Στον εγκλεισμό, εθελούσιο ή επιβεβλημένο, αλλά πάντα δυσβάσταχτο, συνοψίζεται η θεματική της πρώτης ενότητας, αποτελούμενης από τέσσερις ιστορίες. Ενας τριαντάρης, πλακωμένος από μεσήλικα άχθη, παλεύει στο εργένικο διαμέρισμά του με τις οροθετήσεις της ζωής του, αδυνατώντας να συλλάβει γιατί ο αγαπημένος του ζωγράφος είναι γλύπτης, ο κολλητός του ένας γάτος και γιατί η ερωμένη του έγινε καπνός. Πιο εκκεντρικός ο έγκλειστος του επόμενου διηγήματος, ένας ταξιτζής που αρέσκεται να προσκρούει με μεγάλες ταχύτητες και «φτιαγμένα» αμάξια σε ακίνητους, ακίνδυνους στόχους. Οταν στο ταξί εισβάλλει ο έρωτας, οι κούρσες στο κέντρο της Αθήνας γίνονται φρενιτιώδεις και αιματηρές. Η τελευταία παράγραφος ισοπεδώνει τη νοσηρότητα του επεισοδίου, αποκαλύπτοντας μια θλιβερή, ανύποπτη συνθήκη. Μια ανατρεπτική αποκάλυψη ενεδρεύει και στο τέλος της επόμενης ιστορίας, δικαιολογώντας χάρη σε μια ευφυέστατη έμπνευση το απαρέγκλιτο πρόγραμμα ενός ιδιόρρυθμου προσώπου που τεμάχιζε την καθημερινότητά του αποκλειστικά σε τρεις ασχολίες. Εξίσου περιορισμένος και ο φιλοξενούμενος του τέταρτου διηγήματος, παγωμένος και περίκλειστος, ένας «χιονάνθρωπος», όπως δηλώνει ο τίτλος. «Ο δολοφόνος μου ήταν μαζί μου εδώ και καιρό. Η επαναλαμβανόμενη, ανούσια καθημερινότητά μου», συνειδητοποιεί ο αφηγητής, λίγο πριν μεταλλαχθεί σε στρείδι χωρίς μαργαριτάρι, σ' ένα κέλυφος αδειανό.

Τα τέσσερα κείμενα της επόμενης ενότητας εικονογραφούν τη ζωή σαν έναν κρίσιμο τελικό, ένα παιχνίδι με υποχρεωτική συμμετοχή, όπου η ήττα είναι προδιαγεγραμμένη και η λήξη του οποίου σημαίνεται με το θάνατο των παικτών. Ενδιαφέρουσα η συναρμογή στο πρώτο διήγημα της αναβίωσης της θρυλικής νίκης στο Ευρωμπάσκετ του 1987, με την παραίτηση και την ψυχική εξαθλίωση του αφηγητή, ο οποίος εξαιτίας μιας ιδιότυπης συγκυρίας αποτολμάει το μοναδικό, έστω και καταδικασμένο, σουτ της αντιηρωικής ζωής του. Από τις πιο δυνατές ιστορίες του τόμου η δεύτερη αυτής της ενότητας, όπου μια καιρική πρόβλεψη διαρρηγνύει βίαια την αποστείρωση και την ξηρότητα μιας έμφοβης ύπαρξης. Η ανεπιθύμητη γνώση ενός επικείμενου γεγονότος, τόσο ελάχιστου όσο μια ενδεχόμενη βροχόπτωση, επιφορτίζει τον πρωταγωνιστή με μια αδόκητη απαντοχή και παράλληλα με την ανυπόφορη ανησυχία της μη πραγμάτωσής της. «Οτιδήποτε έχει χρόνο δεν υπάρχει», διαπιστώνει έντρομος, όταν το αύριο υπό τη μορφή καιρικής συνθήκης εισβάλλει στην απομόνωσή του. Ο μελλοντολογικός χαρακτήρας της ακόλουθης ιστορίας μετριάζει την παραδοξότητα και το αποτρόπαιο του θέματός της. Το ανθρώπινο είδος αφανίζεται από ιό, το αντίδοτο του οποίου ενυπάρχει στην πρωτεΐνη του εγκεφάλου των χοίρων. Οι αλλεπάλληλοι αποκεφαλισμοί των ζώων υπονοούν την ιδιόχειρη θανάτωση των ελπίδων. Αν στο προηγούμενο κείμενο ο Γιαννακουδάκης αξιοποιεί τις σπουδές του στη Βιολογία, στο επιλογικό πεζό της δεύτερης ενότητας αφήνεται στο προσφιλές παραληρηματικό του ύφος, γνώριμο από το πρώτο του βιβλίο. Και εδώ η πυρετώδης, ομιχλώδης και απεγνωσμένα ερωτική εξομολόγηση του ήρωα επισφραγίζεται από μια σαρκαστικά πεζή φράση που εξουδετερώνει πάραυτα την ένταση της αφήγησης.

Αναίμακτα δράματα

Μολονότι και τα δεκαέξι διηγήματα της συλλογής στηρίζουν θαυμάσια και με ποικιλόχρωμα αφηγηματικά τεχνάσματα τις ελκυστικές ιδέες του Γιαννακουδάκη, την τρίτη ενότητα ανοίγει το πιο έξοχο ίσως κείμενο του βιβλίου. Η φθορά της ερωτικής σχέσης παραβάλλεται με την οξείδωση ενός ποδηλάτου. Αν όμως το γερασμένο ποδήλατο ανασταίνεται αβίαστα από έναν αμέριμνο ποδηλάτη, ο δεσμός έχει αμετάκλητα εκπνεύσει. Ο ήρωας δεν θα πατήσει τη σκανδάλη για να επικυρώσει το τέλος, όπως ποτέ του δεν πάτησε πετάλι ποδηλάτου από το φόβο της πτώσης. Και επειδή ο χρόνος τρέφει το φόβο, η απόπειρα ισορροπίας αναβάλλεται επ' αόριστον. Στη γειτονική ιστορία, σε μια μεταθανάτια παράταση μιας οικογενειακής αναμέτρησης, ματαιώνεται η εξισορρόπηση της πατροκτονίας με την αυτοκτονία του αφηγητή, διότι όπως απευθύνει ο τελευταίος στο μνήμα του πατέρα του: «Κανείς δεν παίζει για την ισοπαλία». «Σειρά μου να παίξω» θα μπορούσε να του τόνιζε επίσης, αν η φράση δεν συνιστούσε τον τίτλο του επόμενου και τελευταίου γι' αυτήν την ενότητα διηγήματος. Και εδώ οι υπαρξιακές ανησυχίες υποκρύπτονται σε ένα περιστατικό έκτακτης ανάγκης, με τον ήρωα αντιμέτωπο με άμεσο κίνδυνο, επιζώντα αδυσώπητων, πολύνεκρων μαχών. Η σύγχυση και το άγχος της εξιστόρησης καταλύονται και πάλι από την παιγνιώδη κατακλείδα.

Πέντε κείμενα περιλαμβάνει η τελευταία ενότητα, προσανατολισμένα σε συνήθεις καταστάσεις και αγωνίες, οι οποίες παραλλάσσονται, όπως ήδη επισημάνθηκε, σε καινοφανείς εμπειρίες. Ένας ανδρόγυνος διάλογος, δεξιοτεχνικά αρθρωμένος, φανερώνει την κοινοτοπία και τη σφοδρότητα συνάμα των ερωτικών ρήξεων. «Σβήνουμε πάντα ό,τι μας χτυπάει όταν τον πόνο ξεχνάμε ν' αγαπάμε», η κατευναστική και διακριτικά ειρωνική απόφανση του αφηγητή. Στην επόμενη ιστορία ένα απολεσθέν αντικείμενο, μια μυστήρια ατζέντα που φέρει το όνομα και το τηλέφωνο του ήρωα, κολακεύει το αίσθημα της σπουδαιότητάς του, αλλά εντέλει του κλέβει την ύπαρξη. Η ιδιοκτησία κατέχει τον ιδιοκτήτη, ο καυστικός υπαινιγμός του διηγήματος. Στο ακόλουθο πεζό, ο μονόλογος ενός εικοσιοχτάχρονου σε δεύτερο πρόσωπο, εξελίσσεται από μια χλιαρή, συγκεχυμένη δυσαρέσκεια για τα μίζερα δεδομένα της ζωής του σε επίθεση και χλευασμό κατά του ιδίου. Το διήγημα απηχεί με απολαυστικό και καίριο τρόπο τη νοοτροπία των νέων, χωρίς να αναλώνεται σε ακκισμούς με τη νεανική αργκό, τη μίμηση προφορικότητας και το υψωμένο φρύδι του κυνισμού, όπως είθισται στα πεζογραφήματα πολλών νέων, ηλικιακά ή μη, συγγραφέων. Ο Γιαννακουδάκης δεν πιθηκίζει το λόγο, αλλά μεταφέρει με διάθεση σαρκαστική τις σκέψεις και τα άγχη νεαρών προσώπων που παλινδρομούν ιλιγγιωδώς από την απόγνωση στην αυταρέσκεια και ατενίζουν από την κορυφή των 30 τον Αχέροντα. Οπως ο τριαντάρης που διχάζεται μεταξύ αυτοχειρίας και δολοφονίας όταν η ερωμένη του τον μέμφεται για τη μετριότητά του. Οι αιματόβρεχτες, ναρκισσιστικές φαντασιώσεις του εκτονώνονται με μια πολυχρησιμοποιημένη κατά των θηλυκών βρισιά. Προσηλωμένη στις εφήμερες και αναλώσιμες πρωτιές η τελευταία ιστορία, επιμύθιο σε ένα βιβλίο για ανακυκλούμενες αξίες, επαναλαμβανόμενες διαδρομές, νοερές και καθημερινές, την ευτυχία σε τοκισμένες δόσεις, αναίμακτα δράματα, αντιπαραθέσεις χωρίς ηρωισμούς και παίκτες ηττημένους πριν από την έναρξη του παιχνιδιού.

Ένα συναρπαστικό βιβλίο που αποκαλύπτει έναν αδιαμφισβήτητα ταλαντούχο πεζογράφο.

Λευτέρης Γιαννακουδάκης

2010-08-03T11:40:00.009+03:00

Ο Λευτέρης Γιαννακουδάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1972. Έχει σπουδάσει βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και θέατρο (υποκριτική και σκηνοθεσία) και σενάριο σε ιδιωτικές σχολές.

Βιβλία του που έχουν εκδοθεί:

Η δημιουργική Γραφή στο Δημοτικό, εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 2009, Λευτέρης Γιαννακουδάκης – Ασπασία Βασιλάκη.
Το βιβλίο του κακού, Συλλογικό, εκδόσεις Μαγικό Κουτί, 2010.
Κρήτη, ένα καράβι τρικάταρτο, Συλλογικό, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2010.
Απολεσθέντα αντικείμενα, διηγήματα, εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ, Απρίλιος 2006.
Τρέξε, μύγα, χτύπα το τζάμι, αφήγημα, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Δεκέμβριος 2000.
Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Σπύρου Βρυώνη «Ο μηχανισμός της καταστροφής», εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ, Μάιος 2007.

Το σενάριο του με τον τίτλο «Κύκλωπας²», έχει εγκριθεί για χρηματοδότηση στα πλαίσια του προγράμματος microfilm της ΕΡΤ και βρίσκεται σε διαδικασία παραγωγής, ενώ έχει γυρίσει την ταινία μικρού μήκους «Το Βιβλίο» (σενάριο – σκηνοθεσία), η οποία προβλήθηκε στο φεστιβάλ κινηματογράφου Πατρών 2007.

Ζει στο Ηράκλειο, όπου εργάζεται ως καθηγητής βιολογίας, ενώ παράλληλα διδάσκει Δημιουργική Γραφή στο Ηράκλειο και στα Χανιά. Έχει οργανώσει και παρουσιάσει σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής σε Πανελλήνια Συνέδρια και σε εκπαιδευτικά σεμινάρια.

5ο Πανελλήνιο Συνέδριο: Γραφή και Γραφές στον 21ο αιώνα

2010-08-01T23:25:00.008+03:00

Η χρήση της Δημιουργικής Γραφής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Εργαστήριο

Η Δημιουργική Γραφή (Δ.Γ.) εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, στην Αμερική. Αναφερόταν σαν μία προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η λογοτεχνία περισσότερο ως μία δημιουργική δραστηριότητα, παρά ως αντικείμενο ερμηνείας. Στο επίκεντρό της, δηλαδή, τοποθετείται το πώς δημιουργείται ένα λογοτεχνικό κείμενο.

Σύμφωνα με την L. DeSalvo «δεν γράφουμε για να δημιουργήσουμε τέχνη αλλά χαρακτήρα, να αναπτύξουμε δημιουργικότητα, πειθαρχία, κρίση, ισορροπία, τάξη, συγκράτηση και άλλες εσωτερικές ιδιότητες. Μέσα από τη γραφή αναπτύσσουμε αυτογνωσία, η οποία συνεισφέρει στην συναισθηματική και πνευματική μας ανάπτυξη. Τότε η γραφή γίνεται δάσκαλος» (DeSalvo, 1999). Κατά αυτή την έννοια η ΔΓ μπορεί να έχει μία σημαντική θέση σε ένα σύγχρονο σχολείο.  

Στο εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής για την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, ξεκινώντας με ένα παιχνίδι χωρισμού σε ομάδες και τη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης, οι συμμετέχοντες θα γνωριστούν έπειτα καλύτερα μεταξύ τους για την ενδυνάμωση της κάθε ομάδας εργασίας. Στη συνέχεια θα «περιπλανηθούν» στην ιστορία της Δ.Γ. από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Έπειτα, θα κληθούν να γράψουν τις δικές τους ιστορίες μέσα από πρωτότυπες οργανωμένες δραστηριότητες.  

Σημαντικό στοιχείο του εργαστηρίου είναι η αντιφώνηση των ιστοριών. Κάθε φορά δηλαδή, διαβάζεται μία ιστορία από κάθε ομάδα και σχολιάζεται παιδαγωγικά. Έτσι οι συμμετέχοντες διασκεδάζουν και συγκινούνται, ενώ δοκιμάζουν τεχνικές με τις οποίες μπορούν να προσεγγίσουν τους μαθητές τους και να τους δημιουργήσουν μια σχέση αγάπης με τη δημιουργική έκφραση και τις ιστορίες. 

Οι δεκαετίες που μεσολαβούν από την εμφάνιση της Δ.Γ. μέχρι σήμερα, μας δίνουν την εμπειρία εκείνη που χρειαζόμαστε για να την εφαρμόσουμε με μεγαλύτερη βεβαιότητα ακόμη και στην τάξη. Το εύρος των ασκήσεων αλλά και της θεματολογίας της μπορούν να αποτελέσουν ένα χρήσιμο μεθοδολογικό εργαλείο, μία εναλλακτική μορφή έκφρασης ακόμα και στα καινοτόμα προγράμματα στο πλαίσιο της Ευέλικτης Ζώνης.

πληροφορίες για το συνέδριο εδώ

2ο Πανελλήνιο Συνέδριο: Η Τέχνη στην Ψυχιατρική

2010-08-01T23:11:00.004+03:00

Η Δημιουργική Γραφή στην Ψυχοθεραπεία  

Η Δημιουργική Γραφή (Δ.Γ) είναι μια μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, η οποία αντλεί από τη φαντασία για να παράγει νόημα με τη χρήση των καλολογικών στοιχείων, της αφήγησης και της δραματικής τέχνης. Υπό αυτή την έννοια, ο όρος δημιουργική γραφή είναι ένα πιο σύγχρονο και οριζόμενο μέσω από τη διαδικασία όνομα, γι’ αυτό που παραδοσιακά ονομάζεται λογοτεχνία.

Η M.L. Marksberry στο έργο της «Foundations of Creativity», σημειώνει ότι σύμφωνα με τους Witty και LaBrant η Δ.Γ. «είναι μία σύνθεση οποιουδήποτε είδους γραφής, η οποία συμβαίνει οποιαδήποτε στιγμή και τίθεται κατά κύριο λόγω στην υπηρεσία αναγκών όπως:

1. Την ανάγκη για διατήρηση αρχείων με συγκεκριμένες εμπειρίες,

2. Την ανάγκη για να μοιραστεί κανείς εμπειρίες με κάποιους που ενδιαφέρονται γι’ αυτό, και

3. Την ανάγκη για ελεύθερη ατομική έκφραση η οποία συνεισφέρει στην πνευματική και φυσική υγεία»

Η δημιουργική γραφή απελευθερώνει τη δημιουργικότητα που μπορεί να ενεργοποιήσει τόσο την φαντασία όσο και να λειτουργήσει «θεραπευτικά».Από τη δεκαετία του 1990 κι έπειτα ένας σημαντικός αριθμός εργασιών έχουν αποδείξει ότι όταν άτομα γράφουν για συναισθηματικές εμπειρίες που έχουν βιώσει, προκύπτουν σημαντικά φυσιολογικά και ψυχικά οφέλη.

Το εργαστήριο στηριζόμενο στα δομικά στοιχεία της Δ.Γ. θα επιχειρήσει να δείξει πώς η Δ.Γ. μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσω έκφρασης και ανάλυσης του τραύματος. Οι συμμετέχοντες θα κληθούν να γράψουν κείμενα τα οποία θα σχετίζονται με προσωπικές εμπειρίες ή με ζητήματα αντίληψης προσώπων και καταστάσεων. Έπειτα, διαμέσου της αντιφώνησης, του σχολιασμού δηλαδή των κειμένων από τα μέλη της ομάδας, θα δούμε πώς μπορεί η Δ.Γ. να λειτουργήσει στα πλαίσια της ομαδικής ψυχοθεραπείας.

το πρόγραμμα του συνεδρίου εδώ

1ο Πανελλήνιο Συνέδριο: Η Τέχνη ως εργαλείο εκπαίδευσης για το περιβάλλον

2010-08-01T23:03:00.001+03:00

Η Δημιουργική Γραφή (Δ.Γ.) εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, στην Αμερική. Αναφερόταν σαν μία προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η λογοτεχνία περισσότερο ως μία δημιουργική δραστηριότητα, παρά ως αντικείμενο ερμηνείας. Στο επίκεντρό της, δηλαδή, τοποθετείται το πώς δημιουργείται ένα λογοτεχνικό κείμενο. Η σύνδεση της Δ.Γ. με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (Π.Ε.) δεν είναι εμφανής. Ουσιαστικά η Δ.Γ. μπορεί να χρησιμεύσει σαν ένα πεδίο ελεύθερης έκφρασης, κάτι που επιδιώκεται και στα προγράμματα Π.Ε.. Έτσι η Δ.Γ. και η Π.Ε. συνδέονται στο τέλος και όχι στην αφετηρία τους. Συγκεκριμένα η Δ.Γ. προτείνεται σαν μια δράση μέσα σε ένα πρόγραμμα Π.Ε., μέσω της οποίας μπορούμε να δημιουργήσουμε αλλά ακόμα και να αξιολογήσουμε την πορεία ενός προγράμματος. Στο εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής με θέμα το Δάσος, ξεκινώντας με ένα παιχνίδι χωρισμού σε ομάδες και τη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης, οι συμμετέχοντες θα γνωριστούν έπειτα καλύτερα μεταξύ τους για την ενδυνάμωση της κάθε ομάδας εργασίας. Στη συνέχεια θα «περιπλανηθούν» στην ιστορία της Δ.Γ. από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Έπειτα, θα κληθούν να γράψουν τις δικές τους ιστορίες μέσα από πρωτότυπες οργανωμένες δραστηριότητες, με θέμα το Δάσος. Σημαντικό στοιχείο του εργαστηρίου είναι η αντιφώνηση των ιστοριών. Κάθε φορά δηλαδή, διαβάζεται μία ιστορία από κάθε ομάδα και σχολιάζεται παιδαγωγικά σε σχέση με τους σκοπούς ενός προγράμματος Π.Ε.. Έτσι οι συμμετέχοντες διασκεδάζουν και συγκινούνται, ενώ δοκιμάζουν τεχνικές με τις οποίες μπορούν να προσεγγίσουν τους μαθητές τους και να τους δημιουργήσουν μια σχέση αγάπης με τη δημιουργική έκφραση και το περιβάλλον. Σκοπός, τελικά, του εργαστηρίου είναι οι συμμετέχοντες να έχουν κατακτήσει στοιχεία εμψύχωσης δραστηριοτήτων Δ.Γ. και ιδέες για την εφαρμογή της σε ένα πρόγραμμα Π.Ε.

Ολόκληρο το κείμενο της εισήγησης εδώ

Ο μηχανισμός της καταστροφής

2010-08-01T22:35:00.002+03:00

Το βιβλίο του κακού

2010-08-01T22:33:00.001+03:00

Πώς θα έμοιαζε η Κόλαση αν τη γεμίζαμε σήμερα με περιώνυμους κακούς από τη λογοτεχνία, την ιστορία, την επικαιρότητα;

Με όχημα τη συγραφική φαντασία, είκοσι δύο συγγραφείς αναλαμβάνουν το δύσκολο έργο να ξαναστήσουν μπροστά μας τη δαντική "Κόλαση", να σκιαγραφήσουν ένας ένας τους νέους κακούς ήρωές της, που τιμωρούνται στους εννέα κύκλους της, τους χώρους βασανισμού των κολασμένων. Τα κείμενά τους, ακριβή ψυχογραφήματα, μικρές βιογραφίες και πυρετώδεις μονόλογοι κακοποιών, διηγήσεις φανταστικών συμβάντων με αυτούς ως πρωταγωνιστές, λαϊκές διαδόσεις, πραγματείες του κακού και ευφάνταστες επιστολές, μπλέκονται με ατμοσφαιρικά ιντερμέδια, που αναλαμβάνουν να μας ξεναγήσουν στην κάθοδό μας στον εφιαλτικό Κάτω Κόσμο. 
Το εγχείρημα άλλωστε, με τη φιλοδοξία να αποτελέσει μια κατά το δυνατόν ολοκληρωμένη πραγμάτευση του θέματος, έχει ως σημείο εκκίνησης μια ευρεία εισαγωγή στη γενεαλογία του κακού, και, κατά την έξοδο από την "Κόλαση" του Δάντη, εκεί ακριβώς που ο Ιταλός ποιητής και ο δάσκαλός του Βιργίλιος ξαναβλέπουν ανακουφισμένοι τα αστέρια, επιχειρείται, εν είδει επιλόγου, να δοθεί απάντηση στο καίριο ερώτημα: 
Τι είναι κακό σήμερα;

Η Δημιουργική Γραφή στο Δημοτικό Σχολείο

2010-08-01T22:26:00.007+03:00

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια μεθοδική πρόταση ένταξης της Δημιουργικής Γραφής στο δημοτικό σχολείο. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζονται δραστηριότητες και τεχνικές για την εξοικείωση των μαθητών με τη Δημιουργική Γραφή παίζοντας με λέξεις. Στη φάση αυτή ο εκπαιδευτικός-εμψυχωτής έχει ένα ρόλο καθοριστικό, αφού πρέπει να δημιουργήσει κλίμα εμπιστοσύνης και απελευθέρωσης ανάμεσα στους μαθητές-συμμετέχοντες. 
Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου παρουσιάζεται ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα Δημιουργική Γραφή έτσι ώστε οι συμμετέχοντες να δημιουργήσουν μια εκτενέστερη ιστορία. Σε αυτή τη φάση είναι πολύ σημαντική η επίδραση της ομάδας. Τα παιδιά ακούν, κρίνουν, σχολιάζουν, κρίνονται. Μέσα σε πλαίσια ελεύθερης έκφρασης, το εργαστήρι αυτό μπορεί να είναι καθοριστικό για την μετέπειτα σχέση των παιδιών με το λόγο, τη λογοτεχνία και τη συγγραφή. 
Και στα δύο μέρη δίνονται πληροφορίες για την αναγκαιότητα της δραστηριότητας, για τα απαραίτητα υλικά και για τους εκπαιδευτικούς στόχους που επιδιώκονται. Έπειτα περιγράφεται η διαδικασία της (δραστηριότητας) με συγκεκριμένο παράδειγμα. Στο τέλος κάθε ενότητας υπάρχουν όλες οι ασκήσεις σε μορφή φύλλων δραστηριοτήτων.
Το βιβλίο κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιπωλεία από τις εκδόσεις Κέδρος 

Για την αγορά του βιβλίου πατήστε εδώ 

Απολεσθέντα αντικείμενα

2010-08-01T22:24:00.003+03:00

Ιστορίες για αντικείμενα κι ανθρώπους που χάθηκαν. Ξεχάστηκαν σ' ένα λεωφορείο, σ' ένα πλοίο, σ' ένα σπίτι, σ' ένα κορμί. Χορεύοντας σε άδειους δρόμους, με δυνατή μουσική, λιώνοντας σαν το χιόνι, περιμένοντας σ' ένα αυτοκίνητο ή χαϊδεύοντας φανταστικές εικόνες, η ζωή αθροίζεται αφαιρετικά.
Ό,τι χάνεται θυμίζει λίγο από θάνατο. Από γεύση παιδική, από προσμονή. Έτσι κι αλλιώς είμαστε οι απώλειές μας. Ζούμε μέσα από αυτές και γι' αυτές, προσδοκώντας να βιώσουμε καινούργιες, για να έχουμε κάτι να διηγούμαστε. "Θυμάσαι, τότε, που..."
Και τα απολεσθέντα αντικείμενα; Ποια μοίρα τα περιμένει; Πού πηγαίνουν αφού φύγουν από μας; Σε μια άλλη ζωή ή στην ανυπαρξία; Δεν θα μπορούσα να γνωρίζω, κι ούτε θα το ψάξω.
Αν ξανασυναντήσω κανένα, θα κάνω ότι δεν το γνώρισα.

Για αγορά του βιβλίου πατήστε εδώ

Τρέξε, μύγα, χτύπα το τζάμι

2010-08-01T22:12:00.004+03:00

Μια σφαίρα έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό και ψάχνει να βρει το δρόμο της. Είναι καταδικασμένη, γι αυτό ουρλιάζει. Αυτός που την περιμένει είναι ήρεμος, γιατί ξέρει. Όμως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται τελικά. Μόνο την τελευταία στιγμή μπορείς να καταλάβεις. Την ώρα του οργασμού ή του θανάτου. Το παιχνίδι δεν έχει σειρά. Οι στιγμές κυλάνε παράλληλα και τίποτα δεν έρχεται εκεί που το περιμένεις. Ο χρόνος δε σταματάει ποτέ. Αλλιώς θα ήταν ιστορία.

Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα, 2000

Για αγορά του βιβλίου πατήστε εδώ 